Kosmiczny Teleskop Hubble'a zauważył "trzepotanie skrzydeł" Cienia Nietoperza

Badacze korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a zaobserwowali "trzepotanie skrzydeł" w mgławicy otaczającej gwiazdę HBC 672. Znana jest ona z tego, że swoim kształtem przypomina cień nietoperza.
Zobacz wideo Najlepsze aplikacje dla zainteresowanych kosmosem

Gwiazda, której w ostatnim czasie przyglądali się astronomowie korzystający z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a nazywa się HBC 672 i oddalona jest od Ziemi o 1300 lat świetnych. Obecnie znajduje się tzw. "kosmicznym żłobku", czyli obłoku molekularnym (powstają tam nowe gwiazdy) będącym częścią większej mgławicy (Serpens Nebula).

W 2018 roku Teleskop Hubble'a zaobserwował w pobliżu gwiazdy dysk protoplanetarny i formującą się w nim planetę. Naukowców intrygowało to szczególnie, dlatego że dysk zasłania część światła swojej gwiazdy, rzucając gigantyczny cień na mgławicę. Potocznie zaczęli więc go nazywać "Bat Shadow", czyli "Cień Nietoperza".

Cień nietoperza z 2018 rokuCień nietoperza z 2018 roku fot. NASA, ESA, K. Pontoppidan

Cień Nietoperza "trzepocze" skrzydłami

Teraz badacze ogłosili, że zaobserwowali przypadkiem "trzepotanie" skrzydeł Cienia Nietoperza. Wynika to z faktu, że cień na zdjęciach z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a wydaje się poruszać względem poprzednio widzianego stanu. Zjawisko widoczne jest na kilku obserwacjach przeprowadzonych w ciągu ostatnich 13 miesięcy.

Naukowcy zaznaczają przy tym, że cień jest na tyle duży, że otaczające go światło potrzebuje aż 45 dni, aby dotrzeć od gwiazdy do jego krawędzi. Oznacza to, że "jego długość jest około 200 razy większa, niż średnica Układu Słonecznego".

Część nieba, w której znajduje się mgławica:

Serpens Nebula w szerokim polu widzeniaSerpens Nebula w szerokim polu widzenia fot. NASA, ESA, Digitized Sky Survey 2 (Acknowledgement: Davide De Martin)

Badacze twierdzą, że zjawisko poruszania się cienia jest powodowane przez wspomnianą wcześniej protoplanetę. Obiekt ten jest dość masywny i wypacza przez to regularny kształt dysku, w którym się porusza. Zdaniem naukowców znajduje się on w oględność ok. 1 jednostki astronomicznej (odległość Słońce-Ziemia) od swojej gwiazdy i obiega ją w niespełna 180 dni.

Według innej z teorii HBC 672 jest gwiazdą podwójną, a jej towarzysz obiega środek układu poza  płaszczyzną dysku. I to on miałby tworzyć zaburzenia w kształcie dysku. Autorzy badania odrzucają jednak taką opcję, dodając, że nie ma żadnego dowodu na istnienie drugiej gwiazdy układu.