Wygodna klawiatura - raz, że klawiatura ma pełny układ QWERTY, a dwa, że konstrukcja urządzenia jest na tyle przyjemnie wyważona, że otwarty telefon pewnie leży w dłoni. Można z zapałem i bez problemu pisać dłuższe teksty nie siłując się z urządzeniem. To naprawdę duży plus.
Wydzielone klawisze - wpływ na wygodę użytkowania mają też same klawisze. Fakt, z początku wydawały się stosunkowo niewielkie, ale już po chwili okazało się, że dzięki oddaleniu od sąsiednich guzików... i mimo wielu mniej lub bardziej zamierzonych prób autora, przypadkowe wciśnięcie kilku klawiszy naraz nie należy do najłatwiejszych czynności.
Wrażliwy ekran - jak każdy szanujący się smartfon, Nokia E7 wyposażona jest w pojemnościowy ekran dotykowy. Dzięki pełnej klawiaturze nie jest on aż tak eksploatowany jak zwykle ma to miejsce w przypadku innych tego typu urzadzeń. Niemniej jednak producent zadbał, żeby zainstalowany wyświetlacz szybko i sprawnie reagował na dotyk.
Solidny i elegancki - Nokia E7 w olbrzymiej większości odziedziczyła swój elegancki matowy wygląd po N8. Z odległości metra różni się od niej w zasadzie tylko brakiem rozbudowanej wystającej z obudowy optyki, oraz wysuwaną klawiaturą. Konstrukcja wygląda solidnie i takie sprawia wrażenie. Leży też wygodnie w dłoni
Szybki - jedną z wielu zalet Nokii E7 jest jej szybkość. Telefon co prawda miewa "momenty" ale przez 98% czasu użytkowania nie spowalnia i nie zawiesza się. To samo w kwestii poruszania się między oknami i przełącznia aplikacji. Nawet kiedy w tle aktywne są inne okna, telefon zdaje sie tego nie zauważać. Dobrze sprawdza się w codziennym użytkowniu. Plusem E7-ki jest też możliwość otwarcia kilku okien przeglądarki Internetu jednocześnie i późniejsze dowolne poruszanie się między nimi.
Pojemna bateria - dołożyliśmy wszelkich starań aby wyładować baterię w możliwie najkrótszym czasie, uruchamiając kilka aplikacji jednocześnie, grając z dźwiękiem na maksymalnie rozjaśnionym wyświetlaczu, prowadząc długie rozmowy itd. Powstrzymaliśmy się tylko od używania GPSu. I co? Telefon wytrzymał od świtu do zmierzchu. Znaczne obciążenie baterii sprawiło, że musieliśmy ładować E7 po kilkunastu godzinach.
Dlaczego zatem "pojemna bateria"? Bo korzystając z telefonu w sposób umiarkowany, co jakiś czas łącząc się z siecią w celu sprawdzenia firmowej poczty, statusów na FB i innych tego typu informacji; grając w przerwach we Wściekłe Ptaki, sporadycznie przeglądając zwiastuny nowych filmów i edytując tabelki w arkuszu kalkulacyjnym zew gniazdka poczulismy dopiero po trzech dobach. To chyba nie najgorzej biorąc pod uwagę konsumpcję innych tego typu urzadzeń.
Ograniczając użycie telefonu wyłącznie do sporadycznego dzwonienia i wysyłania wiadomości można spokojnie zapomnieć o ładowarce. Do tego chyba jednak nie trzeba urządzenia tego kalibru co Nokia E7.
