Maj 2001. W wirtualnych kokonach
Według najnowszych badań z Internetu korzysta 13% Polaków, ale tylko niecała połowa z nich ma dostęp do sieci we własnych domach - reszta surfuje w szkołach, w zakładach pracy lub w kawiarenkach. To wygodne rozwiązanie - zamiast używać numeru dostępu 0202122, blokować linię telefoniczną wszystkim domownikom, godzić się ze zrywaniem połączeń i niewielką szybkością transferu danych oraz nerwowo liczyć impulsy (35 groszy za każde rozpoczęte 3 minuty lub - po godzinie 18 - za 6 minut połączenia), można po prostu iść do kawiarenki internetowej. Powstają wciąż nowe miejsca tego typu, stając się sposobem spędzania wolnego czasu przez młodzież. Reporter Gazety Wyborczej pisze:
"Osiedle Środula w Sosnowcu. Jeden koło drugiego stoją szare i dosyć zaniedbane bloki z wielkiej płyty. Na dzikich boiskach można trochę pograć w piłkę. Poza tym niewiele jest tutaj możliwości spędzenia wolnego czasu. Po zastawionych samochodami podwórkach kręci się sporo młodzieży, która najwyraźniej nie wie, co ze sobą zrobić. Teraz nie muszą już wystawać bezczynnie przed blokiem. Na ulicy Wyspiańskiego powstała przytulna kafejka internetowa. Można tutaj posłuchać muzyki, spotkać się ze znajomymi, a przede wszystkim posurfować po Internecie."
Cena to 4 złote za każdą godzinę korzystania z komputera, ale wielu amatorów sieci potrafi spędzić przed monitorem całą noc, tocząc zawzięte pojedynki w Quake'a III Arena lub Unreal Tournament. Inni oblegają czatowe pokoje, prowadzą e-mailową korespondencję lub po prostu przeglądają zasoby sieci, zafascynowani nowym medium. Rzeczywistość wirtualna coraz śmielej wkracza w nasze życia i jeden tylko Stanisław Lem przestrzega:
"Nie dajmy się uwięzić w wirtualnych kokonach. Dbajmy o naturalne więzi międzyludzkie."
Ale kto by tam słuchał Stanisława Lema. Popularną usługą w kawiarenkach internetowych staje się również IRC - wielogodzinne rozmowy na kanałach mogą przerodzić się w owocne znajomości w realu. Niekiedy - bardzo owocne. "Wysokie obcasy" zamieszczają reportaż o związkach, które narodziły się właśnie w ten sposób:
"Na urodziny Senser, który jest informatykiem i operatorem serwera IRC-owego (czyli wielką szychą w Internecie), podarował jej uprawnienia operatora #krakow. To wielki gest, bo zwykle w Internecie dostaje się na urodziny e-kartkę, która przychodzi mailem, albo kolorową różę. Główka róży to czerwony znak @, łodyga to kilka zielonych myślników, listki to przecinki."
Zwieńczeniem znajomości, która zaczęła się od tak wzruszającego prezentu, może być - rzecz jasna - tylko ślub. Takie historie pokazują niedowiarkom i coraz liczniejszym krytykom sieci, że jednak da się przejść od więzi wirtualnej do tej rzeczywistej, "prawdziwej".
