Dodatek mieszkaniowy jest formą pomocy społecznej, którą przyznają i finansują gminy. To świadczenie pieniężne ma za zadanie pokryć częściowo koszty związane z utrzymaniem mieszkania. To zarówno czynsz, jak i opłaty eksploatacyjne, koszty ogrzewania, ciepłej wody czy wywozu śmieci. Ze świadczenia mogą skorzystać nie tylko właściciele lokali, ale także najemcy, podnajemcy, lokatorzy mieszkań komunalnych, spółdzielczych i TBS-ów, jak również osoby oczekujące na lokal socjalny.
O tym, czy otrzyma się świadczenie, decydują progi dochodowe. Ich wysokość jest zależna od średniego wynagrodzenia ogłaszanego przez GUS. Przeciętna pensja brutto w 2024 roku wynosiła 8181,72 zł. Ustalone na tej podstawie progi obowiązują od 1 marca 2025 roku i wynoszą 3272,69 zł brutto (40 proc. średniego wynagrodzenia) dla gospodarstw jednoosobowych oraz 2454,52 zł brutto na osobę (30 proc. przeciętnego wynagrodzenia) dla gospodarstw wieloosobowych. W obydwu przypadkach limit określa kwotę maksymalną, której nie wolno przekroczyć, żeby otrzymać dodatek. Jeżeli jednak tak się stanie to stosowana jest zasada "złotówka za złotówkę", a więc świadczenie zostaje pomniejszone o kwotę przekroczenia.
Przy przyznawaniu świadczenia istotny jest także metraż mieszkania. Oznacza to, że zajmowany lokal nie może być zbyt duży w stosunku do liczby mieszkańców. Jego powierzchnia użytkowa nie może przekraczać powierzchni normatywnej o więcej niż 30 albo 50 proc. (pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 proc.). Powierzchnia normatywna wynosi do 35 m2 dla 1 osoby i zwiększa się o 5 m2 na każdego kolejnego mieszkańca (40 m2 dla 2 osób, 45 m2 dla 3 osób itd.). Rada gminy może jednak podnieść maksymalną dopuszczalną powierzchnię użytkową mieszkania czy domu lub maksymalny dopuszczalny stopień jej przekroczenia. Dodatkowo metraż normatywny zwiększa się o 15 m2, jeżeli mieszkańcem jest osoba z niepełnosprawnością wymagająca osobnego pokoju albo poruszająca się na wózku.
Wysokość dodatku mieszkaniowego nie jest sztywno określona. Zależy nie tylko od dochodów gospodarstwa domowego czy liczby mieszkańców, ale też kosztów utrzymania lokalu i warunków lokalnych obowiązujących w konkretnej gminie. Jednak średnia wysokość tego świadczenia w 2025 roku to kwoty w przedziale od 250 do 380 zł miesięcznie. Dodatek jest przyznawany na pół roku, natomiast wypłaty realizowane co miesiąc. Można też uzyskać dodatkowy ryczałt na opał (zależy od lokalnych stawek i rodzaju ogrzewania), jeśli mieszkanie nie posiada centralnego ogrzewania, ciepłej wody ani gazu.
Wniosek można złożyć w urzędzie gminy (w miejscu zamieszkania) lub ośrodku pomocy społecznej. Decyzję administracyjną podejmuje prezydent miasta, burmistrz albo wójt. Od decyzji można się odwołać. Do wniosku należy dołączyć deklarację o dochodach z ostatnich 3 miesięcy (wszystkich pełnoletnich członków gospodarstwa domowego), rachunki i inne dokumenty potwierdzające koszty utrzymania lokalu, a także dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu (np. akt własności) i potwierdzenie jego powierzchni użytkowej.
Czytaj też: Mieszkanie na próbę i za darmo. Niemcy wschodnie mają pomysł. Setki miejsc pracy
Źródła:Interia, gov