Dziura ozonowa przekroczyła rozmiar Antarktydy. "Do października jeszcze urośnie"

Naukowcy z Copernicus Atmosphere Monitoring Service (CAMS) poinformowali, że dziura ozonowa na półkuli południowej, która tworzy się każdego roku, w zeszłym tygodniu rosła o wiele szybciej niż zwykle i przekroczyła już rozmiar Antarktydy. Po raz pierwszy od 1979 roku jest większa niż 75 proc. dziur ozonowych na tym etapie.

Dziura ozonowa powstaje podczas niszczenia warstwy ozonowej Ziemi. Wówczas do atmosfery uwalniane są związki chemiczne nazywane freonami i halonami, które są szkodliwe dla środowiska i mogą utrzymywać się w atmosferze nawet do 100 lat. Naukowcy alarmują, że jeśli ludzie nie wprowadzą zmian, to dziura ozonowa może przyczynić się do powstania ogromnych powodzi związanych z topnieniem lodowców, uciążliwej suszy, a co za tym idzie - doprowadzić do klęski głodu.

Zobacz wideo Wysoki poziom CO2 w atmosferze. Dawno tak nie było

Naukowcy monitorują rozwój dziury ozonowej: Dość duża i potencjalnie głęboka

Obecnie dziura ozonowa na półkuli południowej zajmuje obszar 20 milionów kilometrów kwadratowych. Dla porównania powierzchnia Antarktydy to 14 milionów kilometrów kwadratowych. W tym roku dziura ozonowa jest większa niż 75 proc. tych największych, które odnotowano we wrześniu od początku pomiarów (od 1979 roku).

Warstwę ozonową nad Antarktydą obserwuje Copernicus Atmosphere Monitoring Service (CAMS) prowadzone przez Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (European Centre for Medium-Range Weather Forecasts, ECMWF). Ośrodek wykonuje pomiary dzięki gromadzonym danym satelitarnym.  

- W tym roku dziura ozonowa rozwinęła się zgodnie z oczekiwaniami na początku sezonu. Wydaje się dość podobna do zeszłorocznej, która również była jedną z najdłużej utrzymujących się dziur ozonowych. Wir jest dość stabilny, a temperatury w stratosferze są jeszcze niższe niż w zeszłym roku. Patrzymy więc na dość dużą i potencjalnie również głęboką dziurę ozonową (...) Obserwujemy, że dziura nie powiększa się już bardzo szybko, ale oczekujemy, że do początku października jeszcze urośnie - mówi cytowany przez ECMWF Vincent-Henri Peuch, który kieruje unijnym programem monitorowania satelitarnego.

Młodzi ludzie boją się zmian klimatu. Aż 40 proc. z nich nie chce mieć przez to dzieci40 proc. młodych nie chce mieć dzieci przez zmiany klimatu

Dziura ozonowa tworzy się nad Antarktydą każdego roku, podczas wiosennego sezonu na półkuli południowej (czyli od sierpnia do października). Maksimum osiąga między połową września a połową października. Kiedy temperatura w stratosferze zaczyna rosnąć, ubytek ozonu spowalnia, wir polarny słabnie i ostatecznie załamuje się tworząc dziurę. Do grudnia poziom ozonu zazwyczaj wraca do normy.

Rudzińska-Bluszcz Zielony Poranek Gazeta.pl"Prawa związane z czystym środowiskiem są prawami człowieka"

*****

Zmiany klimatu zwiększają zagrożenie pożarami

Wzrost temperatury, wraz z nim silniejsze fale upałów i zmiana wzorców pogodowych (jak bardziej intensywne, ale rzadsze opady) to przewidywane przez badaczy skutki globalnego ocieplenia.

To sprawia, że w dotkniętych nimi regionach zwiększa się zagrożenie pożarami. Na przykład w raporcie naukowym na zlecenie australijskiego rządu oceniono, że w wielu rejonach kraju ocieplenie o 2 stopnie Celsjusza zwiększy intensywność pożarów o 25 proc., powiększy teren objęty pożarami o połowę i zmniejsza okres między pojawianiem się ognia.

W rejonach charakteryzujących się występowaniem pożarów, jak Kalifornia czy Australia, mogą być one groźniejsze niż wcześniej. Ekstremalna susza i upały pozwalają np. na powstawanie gigantycznych pożarów - pojedyncze osiągają nawet 500 tys. hektarów. Taka skala ognia jest nie do opanowania przez strażaków.

Więcej o skutkach kryzysu klimatycznego i rozwiązaniach, jakie mamy w walce z nim, przeczytasz w serwisie Zielona.Gazeta.pl

Więcej o: